Op mijn 23e ben ik begonnen bij DAK. Het eerste stuk waar ik in speelde was Zomergasten, een tamelijk  ingewikkeld Russisch stuk. We gingen we op tournee gingen door de regio.
Nu ben ik na vele jaren weer terug. Na het zien van het laatste stuk begon het weer te kriebelen. De huidige manier van werken spreekt mij aan:  vanuit improvisatie zelf een stuk ontwikkelen. Dat is een nieuwe uitdaging voor me. Pas tegen het einde van het proces worden er zaken vastgelegd. Het was en is een fijne club mensen om mee te werken en te spelen.